والشبهة على أربع شعب : إعجاب بالزينة ، وتسويل النّفس ، وتأوّل العوج ولبس الحق بالباطل ، وذلك بأنّ الزينة تصدف عن البينة ، وإنّ تسويل النفس يقحم على الشهوة ، وإنّ العوج يميل بصاحبه ميلا عظيما ، وإنّ اللبس ظلمات بعضها فوق بعض ، فذلك الكفر ودعائمه وشعبه . أقول : قد شرحنا وترجمنا هذا الحديث في شرح أصول الكافي وترجمته » ج 3 « فمن أراد مزيد الاطلاع فليرجع هنالك . الترجمة در دنباله توصيف دعائم ايمان فرمود عليه السّلام : كفر بر چهار ستون استوار است : بر تعمق وتنازع وكج دلى وتفرقه اندازى هر كه راه تعمق پيش گيرد بسوى حق باز نگردد ، وهر كه از روى ناداني ستيزه جوئي را پيشه كند چشم دلش هميشه از ديدار حق نابينا بماند ، وهر كس دلى كج دارد نيكى را بد شمارد وبد كردارى را نيك پندارد ودر مستى گمراهى بسر برد ، وهر كس تفرقه اندازد وتكروى پيشه سازد براههاى سخت وناشناخته وهراسناك افتد وكارها بر أو پيچيده وغير قابل حلّ گردد ، ودر تنگنائى افتد كه نتواند از آن بيرون آيد . شك بر چهار شعبه تقسيم شود : بر خودنمائى در بحث وبر هراس ودودلي وخودباختگى ، هر كس مراء را شيوه خود ساخت شب تارش بروز روشن مبدّل نشود ، وهر كس از آنچه در پيش دارد بهراس باشد بعقب برگردد واز پيشروى باز ماند ، وهر كس در باره حقيقت دودلى دارد وحس تشخيص ندارد زير سم شياطين پايمال شود . كفر بر چار پايه شد ستوار بر تعمق ، تنازع دشوار كج دلي وشقاق در دنبال بهر كفرند پايه در هر حال هر كه دارد تعمق اندر حق نگرايد بسوي حق مطلق هر كه از جهل پر نزاع بود دائما كور دل بسر ببرد